Wonderlijke beestjes

Ik realiseer het me vandaag weer terwijl ik plat op de grond zit en mijn camera in mijn handen voel. Vlinders fotograferen blijft iets met me doen. Hoe klein ze ook zijn, hoe veel kleuren ze ook hebben ze raken me iedere keer weer. Wonderlijke beestjes zijn het en blijven het. Dit Icarusblauwtje heeft het wat frisjes door het wegblijven van de lente zon. Hij kan niets anders doen dan wachten tot de zon zijn lijfje weer opwarmt.

Met dank aan Manja en Anne-Marie voor het zorgen dat ik de kleuren van de vlinders zoveel mogelijk kan en mag zien. En ook voor het zorgen dat de kleuren niet te fel worden. Het zoeken naar een lastig te vinden balans, en als dat er is dan is het soms maar voor heel even maar ze blijven voor me zoeken. Mijn warmte en dank is gigantisch.

Nicole

DSC_2199-4DSC_2193

 

Portret van een vos

In een vos rijk gebied, net voor zonsondergang, met ruim 16 Km in onze benen, zwaar bepakt, liepen we plots twee vossen tegen het lijf. De vossen tolereerden elkaar niet en dat zie je terug op een foto. Individueel accepteren ze ons en pronken ze met hun sterke lijven. Ik heb wel vaker vossen gezien maar nooit eerder lieten ze zich zo aan me zien. Wat een geweldig mooie beesten. Met de zon die nog net boven de horizon staat, kleuren de vossen goud. Na de foto sessie verlaten we tevreden het gebied. Nu rest ons nog maar twee dingen: hotel en bed.

Wederom met dank aan mijn ouders.

Even klikken op de foto voor het beste resultaat.

Nicole

Oranjetipje

Voor mij is het zien van oranjetipjes de officiële kick off van het nieuwe vlinder seizoen. Deze soort vliegt alleen in april en stopt zo rond half mei (met enig geluk). Zij vliegen in één generatie. De typische voorjaarsvlinder. Zij pieken op dit moment. Op de foto een mannetje. Zij sieren hun vleugels met een oranje tip.

Even klikken op de foto voor het beste resultaat en mooiste details.

Met dank aan mijn ouders die me een natuurweekend en vooral even onbezorgde dagen gaven.

Nicole

Stedelijke liefde

Hoog in hun toren, uitkijkend over de stedelijke skyline met iedere paar minuten een langsrazende trein. Je kunt het je haast niet indenken. Het moet wel, dit is stedelijke liefde, ook dit is natuur. Je vindt ze niet in mijn polderlandschappen. Je vindt ze niet in de pure natuur maar wel wanneer je in een stad loopt en plots omhoog kijkt omdat je schrikt van het gedonder van een trein die snel passeert. Witte statige gedaantes. Man ooievaar houdt zijn geliefde vrouw goed in de gaten. Het nest is groot en stevig. Hij kijkt trots om zich heen terwijl zij haar verenkleed poetst. Wanneer er weer een trein passeert gaan ze ongestoord verder. Zij weten een afschuwelijke plek mooi te maken. Dit is oprecht een hele mooie stedelijke liefde.

Nicole

Vlinder seizoen

De lente is volop aanwezig en schreeuwt om haar volledige aandacht. De natuur ontploft, de vogels bouwen hun nest, leggen hun ei. De vlinders ontwaken. Over enkele weken start het vlinderseizoen en kan ik op mijn vaste route weer alle tellingen gaan vast leggen voor de Vlinderstichting. Tot die tijd draai ik mezelf alvast weer warm met mijn camera.

Foto hieronder is vanmiddag gemaakt in tropische vlindertuin. Via de pagina nieuwe foto’s kun je de foto verder inzoomen. Uiteraard zijn er meer foto’s gemaakt maar deze is in mijn ogen het toppunt van perfectie.

Nicole

Vlindertuin

 

 

Mijn kameleon

Als een kameleon kruip en klim ik

door mijn leven

Mijn kleuren fel en hard

Mijn kleuren zacht en licht

De kleuren van mijn lichaam

ze tonen mijn innerlijkheid

Mijn gevoel, op dat moment

Emotionele kleuren

hard, zacht of onzeker

Soms veranderen de kleuren snel

De buitenwereld ziet mijn

kleuren wel maar

ze begrijpen me niet

Ik ben net als mijn kleine vriend

Ik ben zoals Kay, een kameleon

1

Bekijk de foto groter via de pagina nieuwe foto’s. 

Nicole & Kay 

 

Ontmoet: Elmo en Rozie

Ondanks hun buitenaards-achtige verschijning maken ze op mij juist een vriendelijke en zeer fascinerende indruk. Alsof ze lachen naar me. Wanneer ik beweeg, bewegen hun ogen en kopjes met me mee. Ze volgen me in mijn bewegingen en blijven maar naar me lachen. Elmo is een Hierodula membranacea bidsprinkhaan, oftewel een van origine Aziatische (erg grote) bidsprinkhaan. Toen ik Elmo kocht was hij amper 3 cm en inmiddels gaat hij, na vandaag weer vervelt te zijn, naar de 7 a 8 cm. Bijna volwassen dus.

Rozie is een Hymenopus coronatus bidsprinkhaan, oftewel een orchidee bidsprinkhaan. Rozie is niet zo voor het geluk geboren en tijdens haar vorige vervelling gevallen. Hierdoor is één van haar voorpoten (het belangrijkste roofwapen), verkeerd vast gegroeid. Dat kan mogelijk nog goed komen bij een volgende vervelling maar tot die tijd voer ik haar twee a drie maal per week zelf kleine vliegjes. Zo blijft ze leven en lijdt ze niet. Voor haar blijft het nog even afwachten.

Wat moet je met bidsprinkhanen? Tja, alles in de natuur en dierenwereld fascineert me. Zo ook deze wezens. Ik vind het geweldig om naar ze te kijken en door mijn lens heen worden me details helder die me alleen maar meer fascineren. Het zijn kleine buitenaards-achtige wezens, voor mij vriendelijk en fotogeniek. Iedere vervelling is weer spannend en geweldig om te zien hoe ze dan weer gegroeid zijn. Ik zet ze graag op de foto en vind het geweldig hun gedrag te bestuderen. Foto 1 t/m 3: Elmo. Foto 4: Rozie.

Even klikken op de foto’s voor een grotere versie.

Nicole