Ode aan de IJsvogel

Avi en Finn turen met mij door het raam naar de eenzame vispaal in de tuin. Al dagen heb ik pijn in mijn buik. Ik ben bang, bang dat mijn IJsvogels de vorst niet hebben overleefd. En de gedachten dat ze dood zijn wordt met de dag duidelijker en een voor mij pijnlijke realiteit.

Een IJsvogel heeft vis nodig, gemiddeld één vis per uur. Zodra er ijs ligt en de IJsvogel geen open water meer kan vinden gaat het snel. Veel beelden van overleden IJsvogels zijn deze dagen voorbij gekomen. Heel veel dieren hebben deze kou niet overleefd. En ja ik weet het, dit is wel echt de natuur.

Namens mij, namens mijn kleine huis (IJs)vogels Avi en Finn: een hele duidelijke liefdevolle ode aan de IJsvogel. Ik blijf hopen, iedere dag weer, dat er weer snel een Kingfisher op mijn paal mag landen. In de vroegte van de morgen hoop ik je kreten te mogen horen. Een kreet die ik met iedere vezel in mijn lijf herken en nu zo mis. We wachten op je, hoe dan ook.

Avi, Finn en Nicole

Avi en Finn

3 gedachtes over “Ode aan de IJsvogel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s